خانه  |  مجلات  |  کتاب  |  اخبار  |  گزارش ها  |  گفتگوها  |  مقالات  | پديدآورندگان

محصولات  |  کتاب رايگان  |  جستجو  |  ارسال کارت الکترونيکي  | وبلاگ  |ویژه نامه

حوزه هنری  |  آلبوم عکس  |  آیینه نشر  |  تالار افتخارات  |  درباره ما  |  ارتباط با ما

خانه » مجلات

 

سوژه‌ها همیشه هستند

محمحسین جعفری

 

اشاره:
سینمای من بیش‌تر الهام گرفته از موسیقی و نقاشی است تا ادبیات.
این‌كه بگویم عاشق سینما هستم و یا عاشق فلان مكتب سینمایی هستم واقعاً این‌طور نیست.

روزبه رشیدی، 24 ساله متولد تهران است. 8 سال است كه عكاسی می‌كند 5 سال هم هست كه فیلم كوتاه می‌سازد و تاكنون تعداد زیادی فیلم كوتاه ساخته كه یكی از فیلم‌هایش (ماهی غرق شده) در جشنواره‌ی سینمای متفاوت حضور داشت.

چگونه به فیلم‌سازی علاقه‌مند شدی؟

این‌كه چه شد كه به فیلم‌سازی علاقه‌مند شدم سؤال ساده‌ای نیست. در كل می‌توانم بگویم بیش‌تر علاقه‌ام به موسیقی و نقاشی و عكاسی بود كه در زمینه‌ی سینما هم امتداد همین‌ها را دنبال می‌كنم. این‌كه بگویم عاشق سینما هستم یا عاشق فلان مكتب سینمایی هستم، واقعاً این‌طور نیست. به سینما علاقه دارم منتهی به یك سبك خیلی خاصی از سینما و به یك سری از فیلم‌ها. در كل خودم را عاشق سینما نمی‌دانم.

اغلب كارهایی كه كردی بیش‌تر بر تصاویر تكیه دارد تا بر روایت چگونه به این ساختار رسیدی؟

فیلم‌های من بیش‌تر تجریدی و انتزاعی است، این نیست كه به داستان اصلاً علاقه‌ای نداشته باشم بلكه به داستان‌های روایی و تصویری علاقه دارم، یادم هست كه خیلی وقت پیش با عكس فتورمان درست می‌كردم، یعنی یك‌سری عكس می‌گرفتم و در كنار هم‌دیگر از آن‌ها قصه درمی‌آوردم، الان هم فكر می‌كنم همان كار را با تصاویر می‌كنم و دیگر این‌كه سینمای من بیش‌تر الهام گرفته از موسیقی و نقاشی است تا ادبیات.

مثل این‌كه یكی از دغدغه‌های مهم‌ات تاریخ و پیشینه‌ی سینماست، كه در مجموعه‌ی تاریخ سینمایت هم نمود پیدا می‌كند.

فیلم‌های تاریخ سینما كه از سال 1895 تا آخر دوران صامت ساخته شد، همیشه برای من جذابیت دیگری داشته، چراكه همیشه سعی می‌كردند با تصاویر مقوله و دغدغه‌های خود را بیان كنند و حتی اگر هم احتیاج به دیالوگ بوده از میان‌نویس استفاده می‌كردند، ولی در كل جنس تصاویر و كلاً آن حالتی كه در بعضی از فیلم‌ها وجود داشته خیلی برای من جالب بود و خیلی از كارگردان‌هایی را هم كه دوست دارم مثل ژرژ ملیس برمی‌گردند به دوران تاریخ اولیه‌ی سینما.

در فیلم‌هایت موسیقی جایگاه خاصی دارد، موسیقی‌ها را چگونه انتخاب می‌كنی؟

من ارتباط تنگاتنگی با موسیقی دارم، درحقیقت از وقتی كه یادم می‌آید، موسیقی گوش می‌كنم و بیش‌تر هم به موسیقی‌های بیست سال طلایی اروپا یعنی دهه‌‌های 60 و 70 گرایش دارم، زمانی‌كه بسیاری از موسیقی‌های خوب راك متعلق به آن است. در فیلم‌هایم هم خیلی از این موسیقی استفاده كرده‌ام و این‌كه چرا در فیلم‌هایم از این موسیقی استفاده می‌كنم بیش‌تر به حس‌ام برمی‌گردد، چون من همیشه به حس‌ام اعتماد می‌كنم چون این حس و ناخودآگاه‌ام هست كه همیشه مرا به جلو رانده و هیچ نوع تصمیم خاصی یا حركت حساب‌شده نیست. خیلی وقت‌ها شده در یك روز دوربین به دستم رسیده، یك ساعت فیلم‌برداری كردم، یك ساعت تدوین كردم و نیم ساعت موسیقی گذاشتم و بعد تبدیل شده به آن چیزی كه می‌خواستم. چون كاملاً منطبق با ناخودآگاهم بوده، موسیقی هم كلاً از همین قاعده پیروی می‌كند، به دلیل این‌كه فكر می‌كنم، موسیقی یك فضای كاملاً انتزاعی دارد و من هم ذهنم كلاً با این فضا آداپته شده، فیلم‌هایم هم از این قاعده پیروی می‌كند.

انتزاعی و تجریدی را چه معنا می‌كنی؟

من معتقدم اگر بخواهم معنی انتزاع و تجرید را توضیح دهم، معتقدم كه باید به یك قطعه موسیقی گوش داد، برای من حداقل همچین مفهومی دارد.

دلیل انتخاب نام‌ها و تیراژ انگلیسی برای فیلم‌هایت چیست؟

اول این‌كه انگلیسی زبان بین‌المللی است و دوم این‌كه من هم نمی‌خواهم البته خودم را به این هنر بچسبانم.
ببینید الان اكثر فیلم‌ها زیرنویس انگلیسی دارند، یعنی هیچ فرقی نمی‌كند كه مثلاً فیلمی كه در سوریه یا فرانسه و یا در چین تولید شود یك زیرنویس انگلیسی برایش می‌گذارند. خب چه بهتر كه همه‌ی مردم بتوانند این ارتباط‌ها را بفهمند و من به همین قضیه فكر می‌كنم و ورای این قضیه مسأله‌ای كه هست این است كه خیلی از این نام‌ها به صورت انگلیسی به ذهن من می‌رسد، نه این‌كه بخواهم مثلاً فیلمی بسازم، اسم‌اش را رویش بگذارم، بعد ترجمه‌اش بكنم و انگلیسی‌اش را بنویسم، مثلاً فیلمی ساختم به نام Transmulation و دقیقاً همین مفهوم به صورت انگلیسی به ذهن من رسید و بعد ترجمه‌ی فارسی‌اش كردم، كه استحاله شد.

اصولاً سوژه را چگونه انتخاب می‌كنی، آیا سوژه به سراغ تو می‌آید یا تو به دنبال آن می‌روی؟

سوژه‌ها همیشه هستند، من فكر می‌كنم بستگی به نوع نگاه دارد. چیزی كه هست، این است كه من شاید علاقه به سینمایی دارم كه كاركردهای خود سینما را داشته باشد و شاید خیلی خوب باشد، شاید هم بد. مثلاً از آمیزش هرگونه حركت‌های ادبی در سینما پرهیز می‌كنم. بیش‌ترین چیزهایی كه به من الهام می‌دهند، تصاویر، عكس‌ها، نقاشی‌ها و موقعیت‌هایی كه در جریانند تا این‌كه یك داستان و یك موقعیت دراماتیك.

آیا دوست داری فیلم بلند بسازی؟

بله، بهش فكر كردم و خیلی هم دوست دارم ولی حداقل الان نه.

شیوه‌ی فیلم‌سازی تو به گونه‌ای است كه تقریباً تمامی كارها را خودت انجام می‌دهی، چرا؟

یك نكته‌ای كه می‌خواستم به آن اشاره كنم این است كه فیلم‌هایی كه من كار كردم و كلاً سبكی كه من كار می‌كنم، سبكی است كه بسیار كم‌خرج است و همین كم‌خرج بودن‌اش باعث ایجاد شاخصه‌هایش می‌شود و كلاً كاری كه من می‌خواهم انجام بدهم كاری است كه به تنهایی هم می‌توانم از عهده‌اش بربیایم، فقط مواقعی از دیگران كمك می‌گیرم كه كاری را نتوانم انجام بدهم. حتی فیلم بلندی هم كه ساختم، عوامل‌اش 7 نفر بودند.
نكته‌ی دیگری كه می‌خواستم به آن اشاره كنم این است كه همان‌طور كه تاریخ هنر نشان داده، قالب‌های هنری بعد از چند وقت شكسته می‌شوند و یك‌سری حركت‌های جدیدی صورت می‌گیرد. الان نسل جدیدی از فیلم‌سازان روی كار آمده‌اند كه با فیلم‌سازی دیجیتال شروع كردند و اصلاً فرم‌ها و ساختارهایشان قاعدتاً عوض می‌شود، الان ما با هنرهای جدیدی روبه‌رو هستیم مثل هنرهای مفهومی، هنرهای مدیا آرت و ویدئو آرت و من فكر می‌كنم این حركت‌های هنری در فیلم‌سازی خیلی‌ها ازجمله خود من بسیار تأثیر داشته و من كلاً خیلی به این سبك گرایش دارم و دوست دارم در همین سبك كار كنم.

فعلاً كاری در دست ساخت داری؟

فعلاً چند فیلم در دست ساخت دارم، یك فیلم‌نامه‌ی 10 قسمتی دارم كه آن را به زودی می‌خواهم كار بكنم و یكی دو تا هم طرح مستند دارم.

و كلام آخر.

حرف خاصی ندارم جز یك حرف و آن هم این است كه در حقیقت نمی‌شود اسم‌اش را آرزو گذاشت ولی خیری دوست دارم یك موقعیتی باشد و یك‌سری از این ارگان‌ها و مؤسسات دولتی از فیلم‌سازی بخش خصوصی و تجربی حمایت كنند، چون چاره‌ای ندارند و این موجی كه در راه است و خیلی چیزهای دیگر را هم به عقب خواهد زد و سیستم‌های اداره‌كننده چه بخواهند و چه نخواهند، باید خودشان را با این سبك تطبیق دهند، فقط دوست دارم این نوع فیلم‌سازی تجربی بیش‌تر مورد توجه قرار بگیرد، جشنواره‌های بیش‌تری به آن اختصاص داده شود و یك مقدار از این قالب‌های كلیشه‌ای و پوسیده بیرون بیاییم و بیش‌تر به این سبك نگاه كنیم و لازمه‌اش هم فیلم‌سازی دیجیتال و كم‌خرج بودن این قضیه است و در آخر از شما متشكرم.

 

» نسخه قابل چاپ     » ارسال صفحه برای دوستان

 

 

Soreie Mehr - Header

تمامی حقوق اين پايگاه متعلق به شرکت سوره مهر می باشد. استفاده از مطالب اين پايگاه با ذکر منبع، مجاز است.

تعداد بازديد از صفحات: 53570002