آب در هاون کوفتن

آمن خادمی

اشاره:

خانه از پاي‌بست ويران است/ خواجه به فكر نقش ايوان است؛ حكايت ما و فضاي مسموم و زهرآگين اين جامعه است؛ البته نوشتن ما هم طبق عادت خواجه خانه است. ليكن از آنجايي كه مي‌نويسيم، پس هستيم و بايد بنويسيم! هر چند نوشته‌ها به مانند فكر درباره نقش ايوان باشد.
اختصاص دادن يك روز از 12 ماه سال به عنوان «روز موسيقي» و تشخيص درستي و نادرستي واژه «موسيقي جهاني» به جاي موسيقي كلاسيك از مقوله‌هاي به ظاهر با‌اهميتي است كه اخيرا‌ً نقل محافل هنري شده است؛ چرا كه در شرايطي كه خانه از پاي‌بست خراب باشد، زيبايي عمارتهاي آن نيز به اندك لرزه و نسيمي بند است.
هيئت‌مديره خانه موسيقي روز 9 مهر را كه مصادف با تولد فارابي و روز جهاني موسيقي است به عنوان روز ملي موسيقي پيشنهاد كرد. اين روز هنوز در شوراي انقلاب فرهنگي به تصويب نرسيده است.

نصرالله‌ ناصح‌پور:
موسيقي جهاني و ساز جهاني وجود خارجي ندارد

به گفته نصرالله ناصح‌پور، روز ملي موسيقي به مانند ساير روزهايي كه يادآور آن مناسبت است بايد يكسري اعتبار و ويژگيهايي داشته باشد؛ به همين خاطر خانه موسيقي گزينه فارابي را به دليل وجه ملي و بين‌‌المللي پيشنهاد كرده است.
وي در ادامه كاربرد واژه موسيقي جهاني را براي موسيقي كلاسيك مناسب نمي‌داند و مي‌‌‌افزايد: اين واژه بايد اصلاح شود، زيرا حتي يك ساز در جهان به عنوان ساز جهاني وجود ندارد كه مورد قبول همه مردم جهان باشد و كاربرد داشته باشد؛ به طور تبع موسيقي ناشي از اين ساز هم نمي‌تواند وجود خارجي داشته باشد!
رئيس هيئت‌مديره خانه موسيقي خاطرنشان مي‌كند: اگر منظور از موسيقي جهاني، موسيقي اروپايي ‌ـ‌ آمريكايي است، پس تكليف كشورهاي با فرهنگ غني و تاريخ كهن چه مي‌شود؟

محمد سرير:
تعبير موسيقي جهاني كاملا‌‌ً درست است

سخنگوي خانه موسيقي درباره انتخاب گزينه فارابي به عنوان روز ملي موسيقي مي‌گويد: جايگاه علمي و موسيقايي فارابي در جهان و مصادف شدن تولد وي با روز جهاني موسيقي از مهم‌ترين دليل براي انتخاب بوده است.
محمد سرير وجود و ثبت روز ملي موسيقي را لازم و ضروري مي‌داند و مي‌افزايد: روز موسيقي بايد در يك روز و فصل شعف‌انگيز و شورانگيز نامگذاري شود؛ همان گونه كه تمام اقشار نظير خبرنگار، دانشجو، پرستار و... يك روز را به خود اختصاص داده‌اند و آن قشر در آن روز محور توجه قرار مي‌گيرد، وجود «روز موسيقي» نيز مي‌تواند توجه مردم و حتي حمايت معنوي مسئولان را در پي داشته باشد.
اين آهنگساز به مانند ديگر موسيقيدانهاي عرصه موسيقي ملي نسبت به واژه موسيقي جهاني حساسيتي ندارد و برعكس ديگر چنين تعبيري را درست مي‌داند. وي تصريح مي‌كند: عموميت داشتن موسيقي كلاسيك در تمام كشورها و داشتن اركستر سمفونيك خود دليل بر رواج اين واژه است؛ چرا كه موسيقي كلاسيك در تمام دنيا به طور يكسان خوانده، نوشته و حتي اجرا مي‌شود.

شاهين فرهت:
آثار بتهوون و موتزارت جهاني نيستند

شاهين فرهت به وجود روز ملي موسيقي اعتقاد راسخ دارد و مي‌گويد: هر گونه تلاش براي يادبود، بزرگداشت، به خاطر آوردن در عرصه هنر موسيقي، قدمي رو به جلو و پيشرفت است؛ به‌خصوص در شرايط جامعه ما كه فعاليت موسيقيدان، جدا از خلق اثر و خلاقي‍ّت، نوعي مبارزه با شرايط نيز محسوب مي‌شود.
وي ادامه مي‌دهد: با توجه به فرهنگ غني خود، مي‌توانيم نتيجه‌گيري كنيم كه روز ملي موسيقي به جا افتادن اين روز و نيازهاي ناشي از آن در جامعه كمك خواهد كرد.
خالق سمفوني دماوند، در ادامه به فوايد اجتماعي ناشي از وجود روز موسيقي اشاره مي‌كند و تصريح مي‌كند: فوايد و پيامدهاي اجتماعي ناشي از روز پرستار، كارگر، دانشجو و... در حال حاضر كاملا‌ً مشهود است. بنابراين و با توجه به وجود روزهاي بي‌اهميت، نبود روز موسيقي فاجعه است و دير بودن فقط مربوط به ديروز و يك ثانيه آن است.
وي به مانند دكتر سرير معتقد است كه اين روز در يك فصل پويا و هنري اسم‌گذاري شود. وي مي‌افزايد: به فرض مثال مردادماه كه همه در مسافرت به سر مي‌برند يا فروردين ماه كه مراسم و قدمت عيد نوروز بسيار فراتر از اين روز است، براي نامگذاري روز موسيقي مناسب نيست. بهترين زمان براي روز موسيقي بايد در يك روز بين‌المللي و يك فصل هنري نظير پاييز و زمستان باشد. تا بر روند فعاليتهاي موسيقايي نظير آموزش، سخنراني، مستر كلاس و كنسرت، تأثيردو چندان گذاشته شود.
اين نوازنده پيانو واژه «موسيقي جهاني»‌ را رد و تصريح مي‌كند: واژه موسيقي جهاني در اروپا و از آهنگسازان آلماني نشئت گرفته است. هايدن، بتهوون و هم‌دوره موتزارت در نظر داشت با فرمهاي مشخصي از موسيقي كلاسيك، نوعي از موسيقي ساخته شود كه از مرزها بگذرد و جهاني شود.
وي مي‌‌افزايد: دليل عمده جا افتادن واژه در ايران به اين علت است كه موسيقي كلاسيك حد و حدود ندارد و طرفدارهاي خود را داراست. البته يك مسئله كاملا‌ً طبيعي است كه هنرمندان عرصه موسيقي ملي چنين واژه‌اي را برنمي‌تابند و به حق واكنش نشان مي‌دهند! اين استاد دانشگاه موسيقي كلاسيك (Calasik musical) را با موسيقي جهاني (Wourd musical) يكي ندانسته و تأكيد مي‌كند: آثار موسيقايي بتهوون، موتزارت و ... موسيقي جهاني نيست بلكه موسيقي بومي يا همان فولكلور، موسيقي جهاني محسوب مي‌شود. به عنوان مثال اگر بخواهيم شيوه سنتورنوازي مجيد كياني را در پاريس پيدا كنيم، بايد در رديف موسيقي جهاني دنبال آن باشيم.
شاهين فرهت حتي اضافه كردن كلمه «غربي» را به موسيقي كلاسيك غلط مي‌پندارد و خاطرنشان مي‌كند: هر چند موسيقي كلاسيك از غرب ريشه و شكل گرفته است، اما آثاري در اين رده به طور مرتب توسط آهنگسازان روس، ژاپني، ايراني و... ساخته و اجرا مي‌شود. بنابراين لغت «موسيقي كلاسيك» به جاي موسيقي جهاني كافي و وافي به حساب مي‌آيد.

ارفع اطرايي:
نبود روز موسيقي از گستره تفكر سنتي حكايت مي‌كند

اطرايي از موسيقي به عنوان روح اجتماع ياد مي‌كند و مي‌گويد: زماني كه براي مناسبتهاي بي‌اهميت يك روز نامگذاري شده است، نبود روز موسيقي از گستره تفكر سنتي در جامعه حكايت مي‌كند كه خود جاي تأسف دارد.
اين نوازنده سنتور در ادامه مي‌‌افزايد: اين روز بهتر است به نام يكي از موسيقيدانهاي قديمي باشد؛ چرا كه نامگذاري به نام هنرمندان معاصر تعبير به سوء و جنجال‌برانگيز مي‌شود.
وي در ادامه صحبتهاي خود، مخالفت خود را با واژه موسيقي جهاني اعلام كرده و تصريح مي‌كند: موسيقي جهاني متعلق به تمام دنياست و اطلاق اين واژه به موسيقي كلاسيك غربي ناشي از غير حرفه‌اي بودن، در اين عرصه است.

فرهنگ شريف:
روز موسيقي با مشورت هنرمندان تعيين شود

فرهنگ شريف نه‌تنها بر داشتن روز موسيقي تأكيد مي‌كند، بلكه آن را نوعي حمايت و دلگرمي براي هنرمندان اين عرصه عنوان مي‌كند. او ادامه مي‌دهد: نامگذاري روز موسيقي بهتر است با مشورت و نظرخواهي هنرمندان و كانديد شدن چند گزينه صورت گيرد. اين نوازنده تار و بداهه‌نواز به مانند ديگر همتايان خود، واژه موسيقي جهاني را نفي و خاطرنشان مي‌كند: موسيقي جهاني بايد نوعي از تنوع و پويايي را در خود رعايت كند و يكساني اجرا در تمام دنيا براي موسيقي كلاسيك نبايد «هنر» شمرده شود.

داريوش پيرنياكان:
واژه «موسيقي جهاني» از اميال سياسي حكايت دارد

داريوش پيرنياكان قبل از هر صحبت، ايران را به لحاظ فرهنگي برجسته مي‌شمرد و قدمت موسيقي آن را طولاني مي‌داند و در تأييد گفته‌هاي خود به تلاش خانه موسيقي براي به ثبت رساندن موسيقي ملي در سازمان يونسكو اشاره مي‌كند.
اين رديفدان ونوازنده تار بر وجود روز ملي موسيقي تأكيد مي‌كند و اظهار نظر مي‌كند: در شرايطي كه هنر موسيقي گرفتار برخورد سليقه‌اي و عشيره‌اي افراد ناآگاه شده است، داشتن روز ملي موسيقي تا حدي از اين فضاي سنگين مي‌كاهد، بهترين گزينه هم تولد فارابي است كه در عرصه داخلي و جهاني چهره‌اي كاملا‌ً شناخته شده است.
پيرنياكان ضمن انتقاد شديد از به رسميت شناختن واژه «موسيقي جهاني»، مي‌گويد: جا افتادن موسيقي جهاني به جاي موسيقي كلاسيك و ساز جهاني به جاي ساز غربي از پايه غلط است؛ چرا كه خود غربيها هم بدين موضوع اعتقاد ندارند چه رسد به مردم فرهنگهاي متفاوت!
سرپرست گروه موسيقي «شهنازي» معتقد است كه اميال سياسي را مي‌توان پشت پرده اين مقوله جست‌وجو كرد. بعضي از افراد سودجو در حال حاضر طرح «دهكده جهاني» را مطرح مي‌كنند و اينكه «خرده‌فرهنگها» به درد نمي‌خورد! لابد در آينده‌اي نه‌چندان دور نيز مي‌گويند كه به زبان فارسي صحبت نكنيم و يكزبان شويم و به انگليسي صحبت كنيم! وي يادآور شد كه قرار است از سال آينده گزينه موسيقي جهاني از پيك سنجش حذف شود و لغت درست «موسيقي كلاسيك» به جاي آن مطرح شود.

اسماعيل تهراني:
مرغ همسايه غاز است

اسماعيل تهراني از موسيقيدانهايي است كه يك پله فراتر مي‌رود و مي‌گويد: بهتر است به جاي توجه به ظواهر قضايا به بطن آن توجه شود؛ زيرا با بودن يا نبودن «روز موسيقي» نمي‌توان به آن پويايي و شكوفايي و قابليتهاي موجود رسيد. زماني كه موجوديت هنر و اهالي آن محور توجه قرار بگيرند، مي‌توانيم ادعاي ضروري بودن و ملموس بودن روزي به عنوان «روز موسيقي» را داشته باشيم.
تهراني مي‌افزايد: اصرار بر حاشيه‌هايي چون روز موسيقي، خانه موسيقي، خانه هنرمندان و... در شرايطي كه شالوده و بنيان خراب است در اصل ماجرا نمي‌تواند به تغييرات عمده منجر شود.
آهنگساز نوار چهار فصل در ادامه مخالفت خود را با واژه «موسيقي جهاني» اعلام و تصريح مي‌كند: ضرب‌المثل «مرغ همسايه، غاز است» درباره چرايي جا افتادن واژه موسيقي جهاني صدق مي‌كند: معرفي موسيقي كلاسيك به عنوان موسيقي جهاني به قول خواجه شيراز حكايت از بيت «آنچه خود داشت ز بيگانه تمنا مي‌كرد» مي‌كند. حال نمونه‌هاي واقعي موسيقي جهاني كه از حنجره «راويشان كار» يا نواي كمانچه «علي‌اف» بيرون مي‌آيد، معلوم نيست بايد چه نام نهاده شود!؟

مجيد درخشاني:
روز واقعي موسيقي نداريم

هر چند مجيد درخشاني داشتن «روز موسيقي» را مي‌پسندد، اما وي هم مانند اسماعيل تهراني مقوله‌هاي مهم‌تري را مي‌بيند. درخشاني در همين زمينه مي‌گويد: هر زمان كيفيت كارهاي موسيقي به حد بالايي برسد و از موزيسينها حمايت مادي و معنوي صورت بگيرد، آن روز، روز موسيقي است. نه اينكه يك روز فرمايشي با يكسري خرده‌فرمايشات آزاردهنده به وجود آيد.
به گفته اين آهنگساز و نوازنده تار، زماني كه مشكلات اصولي فراروي موسيقيدان كنار رود و وسايل رشد و پويايي آنها فراهم شود، آن روز خاطره‌انگيزترين روز براي اين قشر محسوب مي‌شود و روز واقعي موسيقي همان روز است؛ هر چند آن روز بدين نام نامگذاري نشده باشد يا مناسبت بي‌ارتباطي به موسيقي داشته باشد.
سرپرست گروه «خورشيد» موسيقي جهاني را به تمام موسيقيهاي موجود در دنيا اطلاق مي‌كند و بيان مي‌كند: رواج موسيقي كلاسيك غربي در يك دوره، بدون كلام بودن آن از طرف ديگر، معمول شدن اركستري كه اجراكننده اين موسيقي باشد در همه كشورها و همچنين علاقه‌مندي روشن‌فكران به اين موسيقي خود از دلايل عمده‌اي كه به رواج واژه «موسيقي جهاني» به جاي موسيقي كلاسيك كمك شاياني كرده است.

مجيد كياني:
آب در هاون كوبيدن!

احساس بيهودگي و به نتيجه نرسيدن تلاشها، در صحبت با مجيد كياني استاد دانشگاه و عضو چندين شوراي عالي موسيقي هويداست. كياني به اكراه و با ابراز گلايه از وضعيت نابسامان موسيقي و نرسيدن فريادهاي موسيقيدانها به گوش مسئولان مسئوليت‌ناپذير مي‌گويد: هر چند به داشتن روز ملي موسيقي اعتقاد دارم و ديدگاه خانه موسيقي را در مقوله مي‌پذيرم، اما از احترامهاي ظاهري مسئولان و برگزاري شوراهاي مشورتي بي‌سرانجام خسته شده‌‌ام؛ چرا كه بعد از عمري تلاش و موي سفيد كردن به اين نتيجه رسيده‌ام كه تلاش ما مانند «آب در هاون كوبيدن» است. اين رديفدان و نوازنده سنتور از جمله چهره‌هايي است كه نسبت به «موسيقي جهاني» اعتراض شديد وارد مي‌كند و يادآوري مي‌كند: من اين اعتراض‌ها را جدا از مبناي فردي در قالب مراكز فرهنگي ديگر چون فرهنگستان هنر، دانشگاه سوره و... به وزارت علوم وارد ساختم. اما گوش كسي به اين اعتراضها بدهكار نبود.
وي ادامه مي‌دهد: برابر دانستن موسيقي جهاني به جاي موسيقي كلاسيك از جمله مقوله‌هايي كه حتي خود غربيها نيز اعتقادي بدان ندارند. حال چگونگي پيدا كردن و معمول شدن آن در ايران حكايتي است كه سر دراز دارد.

داريوش طلايي:
انتخاب گزينه فارابي جنبه ملي دارد نه بين‌المللي

اين رديفدان مي‌گويد: در شرايطي كه موسيقي بعد از گذشت ساليان دراز هنوز به جايگاه واقعي خود نرسيده است، نامگذاري يك روز به عنوان روز موسيقي منجر به نوعي ارزش‌گذاري به اين هنر مهجور مي‌شود.
به گفته طلايي، بهتر است نامگذاري روز موسيقي با شور و مشورت هنرمندان صورت بگيرد تا بهترين و برترين گزينه انتخاب شود. اما قبل از نامگذاري روز موسيقي به نام يكي از موسيقيدانها بايد توجه داشته باشيم كه آن گزينه براي ما جنبه ملي دارد يا بين‌المللي؟
اين نوازنده تار مي‌افزايد: به فرض مثال انتخاب گزينه فارابي براي جنبه ملي اين روز، گزينه‌اي خوب به حساب مي‌‌آيد. با اين گزينه مي‌توان فارابي را به ايرانيها متصل و ما را به فارابي وصل كرد و هم اينكه مقام شامخ دانشمند و فيلسوف بزرگي چون فارابي را ارج نهاد.
اين استاد دانشگاه و رديفدان بر انتخاب گزينه‌اي كه روز بين‌المللي را پوشش دهد، تأكيد و اظهار مي‌كند: بهتر است در عصر فعلي كه به عصر ارتباطات معروف است به فكر انتخاب روز بين‌المللي موسيقي باشيم؛ چرا كه اگر هر كشوري يك روز را براي خود انتخاب كند، آن روز، ملي است نه بين‌المللي؛ البته اين تصميم‌گيري مانند انتخاب دو گزينه سياه و سفيد نيست كه بگوييم يا سفيد يا سياه! بلكه بايد بهترين گزينه و برترين انتخاب شود.
طلايي با وجود اصرار بر داشتن روز بين‌‌‌المللي موسيقي، اما با واژه موسيقي جهاني موافق نيست. وي مي‌گويد: اعتراض در مقابل معمول شدن اين واژه از طريق مراكز فرهنگي و دانشگاهي به وزارت علوم وارد شده است و من هم با اين واژه موافق نيستم و عنوان موسيقي كلاسيك غربي را براي آن صحيح‌تر و مناسب‌تر مي‌دانم.

سوسن اصلاني:
روز موسيقي بايد اوضاع بهتر فراهم كند

سوسن اصلاني لازم و ضروري بودن روز موسيقي را منوط به پشت سر گذاشتن شرايط هرج و مرج فعلي عنوان مي‌كند و يادآور مي‌شود: اگر قرار است، «بايدي» براي داشتن روز موسيقي داشته باشيم، اين لغت «بايد»، نيز مي‌بايد به بهبودي شرايط پريشان‌احوال و هرج و مرج فعلي نيز كمك كند؛ در غير اين صورت و با همان ديدگاههاي غلط كه چندين و چند سال بر اين جامعه مستولي است و باند‌بازيهاي و تفكيك كردن جنسيتها، بود يا نبود روز موسيقي در اصل ماجرا تفاوت و تغيير چنداني ايجاد نمي‌‌كند. اين نوازنده سنتور به مانند ديدگاه محمد سرير، واژه موسيقي جهاني را درست مي‌پندارد و اظهار مي‌كند: موسيقي كلاسيك به جهت اينكه در تمام دنيا به يك فرم اجرا مي‌شود و همه اركسترها مي‌توانند آن را اجرا كنند، مي‌توان عنوان «موسيقي جهاني» را بر آن نهاد.

ارشد تهماسبي:
مجوز نشان دادن ساز را از تلويزيون بگيريد!

ارشد تهماسبي نه تنها با روز موسيقي موافق نيست، بلكه آن را توهين به قشر موسيقيدان مي‌داند. او مي‌گويد: متأسفانه جامعه ما بدعتي پيش گرفته كه نمي‌توان از آن به تعبير خوب ياد كرد. در حال حاضر تمام اقشار و اصناف تحت فشار مثل كارگر، پرستار و... يك روز سمبليك را براي خود نامگذاري كرده‌اند؛ در حالي كه در مقابل روز كارگر، روز كارخانه‌دار و يا در مقابل روز پرستار، روز جراح را نداريم.
اين موسيقيدان مي‌‌افزايد: با اين توضيحات مي‌توان نتيجه گرفت كه موسيقيدانها قشري تو‌سري‌خور هستند. چشم ما روشن كه مي‌خواهند براي اهل موسيقي، روز موسيقي بنيان نهند! حال آنكه بهتر است اين دوستان بروند و مجوز نشان دادن ساز را از تلويزيون بگيرند. ارشد تهماسبي تأكيد مي‌كند كه از صاحبان تصميم بخواهيم كه به جاي ايجاد روز ملي موسيقي از جاري شدن روح موسيقي در جامعه جلوگيري نكنند. اين رديفدان با اشاره به اينكه درد موسيقيدانها، چيز ديگر است، بيان مي‌كند: موسيقي حرمت ندارد و به ارائه‌كننده آن نيز هويتي داده نمي‌شود. بنابراين زماني كه حرمت موسيقي را به اهل آن بازگرداندند، مي‌توان نياز به روز موسيقي را ملموس بدانيم. اما در وضعيتي كه هنر موسيقي ابزاري براي خالي نبودن عريضه و پر كردن وقت خالي، مبدل شده است، داشتن روز موسيقي گوياي اين ضرب‌المثل است كه: آفتابه لگن هفت دست / شام و نهار هيچي!
ارشد تهماسبي نوازنده تار معمول شدن واژه موسيقي جهاني را «خنده‌دار» عنوان مي‌كند و مي‌افزايد: انتخاب واژه «موسيقي جهاني» به كار شهرداري شباهت بيشتري دارد تا يك مركز فرهنگي. زيرا شهرداري بدون توجه به مفاهيم و مشورت با اديبان، تابلونويسي مي‌كند؛ البته اين واژه را فقط و فقط خودباختگان آمريكا و غرب قبول دارند كه موسيقي جهاني به جاي موسيقي كلاسيك بيايد.
وي خاطرنشان مي‌كند: هر موسيقي به واسطه تبليغات مي‌تواند، جهاني باشد.

آذين موحد:
موسيقي جهاني كلاه شرعي گذاشتن بر سر قوانين است

آذين موحد درباره علل موافقت خود با روز موسيقي مي‌گويد: هنر موسيقي هنوز جايگاه خود را از نظر فرهنگي، علمي و ارزشي به دست نياورده است و هميشه درگير سنتهاي قديمي، تفكرات مذهبي، محدوديتهاي اجتماعي بوده و هست. بنابراين وجود چنين روزي براي هنر موسيقي كه براي حضور خود در جامعه بايد تلاش كند، نوعي حركت محسوب مي‌شود؛ البته بايد هدفها را مشخص و طبق همان اهداف عاليه برنامه‌ريزي كرد، نه اينكه مسائل جانبي و حاشيه‌اي مانع از ديدن اهداف اصلي بشود.
به گفته دكتر موحد، روز موسيقي نياز ندارد كه حتما‌‌ً به نام يك هنرمند نامگذاري شود. زيرا خود موسيقي در حوزه فرهنگ ما وسيع و گسترده است.
اين نوازنده فلوت در ادامه، معمول شدن واژه موسيقي جهاني را غلط و ناشي از محدوديتهاي موجود در جامعه مي‌داند و تصريح مي‌كند: انتخاب اين واژه به نوعي مثل گذاشتن كلاه شرعي بر قواعد و قوانين دست و پا گير است؛ در صورتي كه موسيقي جهاني از نظر ديدگاههاي علمي امروز، مفهومي متفاوت از موسيقي كلاسيك است و ابعاد و پارامترهاي خاص خود را دارد.
اين استاد دانشگاه مي‌افزايد: اطلاق موسيقي جهاني به موسيقي كلاسيك، نوعي برتري را به موسيقي كلاسيك مي‌دهد كه غلط و اشتباه است. يعني اينكه اين موسيقي جهاني است و موسيقي ايراني نيست. همه بايد آن را درك كنند و آموزشهاي غلط در آن عرصه را بپذيرند.
وي رسوخ چنين واژه‌اي را نوع «خوش‌خدمتي» مي‌داند و عنوان مي‌كند: با اينكه هميشه تأكيد مي‌شود كه هنر نبايد سياسي شود، اما مرسوم شدن واژه موسيقي جهاني در راستاي دستيابي به مسائل سياسي پايه‌گذاري شده است!

رؤيا حلاج:
روز ملي موسيقي همزمان با روز جهاني باشد

مسئول واحد موسيقي ارشاد استان تهران، وجود روز ملي موسيقي را لازم و ضروري مي‌داند و مي‌گويد: بر بودن روز ملي موسيقي شكي وجود ندارد، اما بهتر است اين روز همزمان با روز جهاني موسيقي باشد؛ زيرا در حال حاضر بايد يك ديد جهاني نسبت به همه پديده‌هاي اطراف داشت تا انتظار انعكاس جهاني نيز به وقوع بپيوندد.
رويا حلاج در ادامه مي‌افزايد: گزينه فارابي و روز 9 مهر از جمله گزينه‌هاي خوب و قابل دفاع براي نامگذاري روز موسيقي محسوب مي‌شود كه اين نوازنده سنتور، لفظ موسيقي جهاني را در مقابل موسيقي تمام ملل صحيح مي‌داند و اظهار مي‌كند: موسيقي جهاني شامل انواع موسيقيهاي ملي، كلاسيك، فولكلور و... مي‌شود؛ به طور طبع نمي‌توان موسيقي كلاسيك را كه خود جزئي از كل محسوب مي‌شود، موسيقي جهاني نام گذاشت.
وي خاطرنشان مي‌كند: جا افتادن واژه موسيقي جهاني در بين هنرجويان منجر به ذهنيت اشتباه شده است كه بنابراين بايد زمينه فرهنگي و كاربرد صحيح اين كلمه را پيدا و استفاده كرد.

فريدون حافظي:
اختراع واژه موسيقي جهاني بودار به نظر مي‌رسد

به گفته فريدون حافظي استاد تار و آهنگساز، در شرايطي كه نامي از موسيقي و موسيقيدان نيست، داشتن روز موسيقي، اين هنر را چند صباحي در بين مردم زنده كند. حافظي در ادامه موافقت خود را با نامگذاري روز موسيقي ايراني اعلام مي‌دارد و مي‌افزايد: روز موسيقي حقيقي زماني است كه براي موسيقيدان ارج و قرب قائل شوند و به او احترام بگذارند.
اين هنرمند در ادامه موسيقي جهاني را متعلق به تمام موسيقيهاي دنيا مي‌داند و ادامه مي‌دهد: جهان متشكل از تمام كشورهاست و موسيقي جهاني نيز بايد جمعي از موسيقي تمام دولتها و ملتها باشد. اگر موسيقي كلاسيك جهاني است، پس تكليف موسيقي هندي، ايراني، تركي و عربي چه مي‌شود؟
وي اعتقاد دارد كه واژه موسيقي جهاني يك اختراع جديد است و كمي بودار به نظر مي‌رسد!

ميلاد كيايي:
تولد روح‌الله خالقي، روز موسيقي ملي شود

پايان‌بخش اين گزارش، صحبتهاي ميلاد كيايي است كه تولد «روح‌الله خالقي» را به عنوان روز موسيقي پيشنهاد مي‌كند. كيايي مي‌گويد: موسيقي به انديشه انسان آرامش مي‌دهد و خود زندگي است اما اين آرامش و زندگي به واسطه ناآگاهي به وضعيت اسفباري مبدل شده است كه هر مراسم و برنامه و روزي مي‌تواند كمك‌حال هنرمندان اين عرصه باشد.
اين نوازنده سنتور مانند بيشتر هنرمندان، واژه موسيقي جهاني را رد مي‌كند و بيان مي‌كند: كلاسيك به معناي قديمي است و اين مي‌تواند به معناي هر اثر قديمي غربي يا شرقي باشد. بنابراين اطلاق موسيقي جهاني به موسيقي كلاسيك از پايه غلط است و در آينده براي نسل جوان به پديده بي‌هويتي و بي‌پشتوانه بودن در عرصه موسيقي منجر مي‌شود.
كيايي استاد سنتور در پايان اين گزارش خاطرنشان مي‌كند: ما حتي ساز جهاني نداريم. به فرض مثال آيا صداي ويولن «اسدالله ملك» با صداي ساز يك نوازنده ژاپني و غربي در صورت اجراي يك قطعه هم‌پايه و يكسان است!