پژواک

اشاره:


با عرض سلام و عرض خسته نباشید

با توجه به قرائن مسموع علاوه بر ما چند روز پیش به احتمال زیاد انتظار اصحاب رسانه­های منتقد دولت نیز برای رویت شماره جدید نشریه تئوریک دولت جدید به سرآمد، اما گویا این شماره نیز باز آنان را ناکام گذاشتید، بالاخره این دوستان منتظرند شعارهای سیاسی دولت در نشریه شما تئوریزه گردد و احتمالاً پس از مدتی تز عبور از احمدی­نژاد توسط یکی از این تئوریسین­ها ارائه گردد و شاید هم این تئوریسین با اشاعه و ترویج فاشیسم هایدگری با قرائت فردید در هفته­نامه «مسیر جدید» همان بلایی را بر سر «دولت اسلامی» بیاورد که لیبرالیسم پوری بر سر مردم سالاری دینی و جامعه مدینه النبی.
شماره 24 نکات جالبی داشت، بر خلاف نوبت قبل که به شهید آوینی پیش از انقلاب پرداخت این بار اشاراتی بسیار گذرا به سال 70 و 71 شهید هم داشت ولی حیف از جناب همایون­فر که چندان نگفت و بدتر صفحه­آرا که پس از صفحه 19 مطالب را نیمه کاره رها کرد ولی بسیار خوب مي‌شود سال آینده مصاحبه­هایی انتقادی در باب مواضع سال 70 و 71 نظرات سینمایی شهید بشود و به ویژه که اکنون که پانزده سال از آن نظرات در باب سینمای ملي گذشته و برخی به سبب شهادت پیگیر نظراتشان نشدند اکنون به نقد دوباره و بازخوانی مواضع با در نظر گرفتن آن چه واقع شد و چه میزان از پیش­بینی دو طرف مجادله محقق شد و کدام نشد. درست است که نمی­خواهید نظریه­پرداز سیاست­های قدرت حاکمه شوید اما بررسی نظریه­های مطرح شده در سیاست­های فرهنگی که دیگر وظیفه شماست.
اما توصیه­ای دیگر، یکی از شعارهای دولت جدید «دولت هفتاد

میلیونی» بود. فعلاً که دولت این شعار را فراموش کرده است و شاید برخی «نگوییم بسیاری؟!» از تازه منصبان از موازی کاری و تزاحم در تدبیرهایشان ناراحت شوند اما در تدبیر امور مملکت حوزه­های بسیاری است که این دولتمردان و دیوانسالاران علاقه­ای به ورود در آنها را ندارند (البته این امر جای خوشحالی دارد، زیرا...)، در کنار طرح الگوهای موفق که از مطالب ویژه و مفید شماره­های اخیر است شناسایی حوزه­های خرد فعالیت نیز بايد باشد، البته نه فعالیت­هایی که با ایجاد یک شرکت کوچک متشکل از چند فارغ­التحصیل هم امکان­پذیر است.
شناسایی چنین فعالیت­هایی در گفتگو با صاحب­نظران قابل استحصال است مثلاً اشاره­ای که حجت­الاسلام نبوی در باب شرکت­های کوچک تولید محصولات فرهنگی داشت و .... البته بهتر است همراه با الگویی عملی هر چند ابتدایی نیز باشد.
گفتگوهای انتقادی در باب دولت جدید نیز برای ما جذابیت دارد البته تازه منصبان را نمی­دانم. البته تا آنجا که امیدوارم اینان از فضای انتخابات زده خارج شوند و توصیه­های دیگر دوستان را مکتوب بیشتر بپسندند تا چندین برابرش مسموع. تصحیح و ویرایش این چند خط هم بر عهده ویراستار.

والی الله عاقبه الامور مهدی عاشوری

---------------------------------------------------------------------------

ماهنامه محترم و وزین سوره

(البته در مواقعی دو ماهنامه سه ماهنامه ماشاا... رشد توسعه سوره بالاست)
با سلام
حقیر در یکی از روزهای آفتابی سال که آفتاب شدیداً بر سر بی­کلاه مانده ما از مدرنیته، می­تابید. از کنار یک کیوسک روزنامه­فروشی عبور کردم. مجله سوره را برای رنگ قرمز روی جلد که به دکوراسیون ما هم می­خورد طبق ضرب­المثل معروف که اگر عقل در بدن نباشد جان در عذاب است (البته اگر عشق نباشد) مجله سوره را خریدم.
برای اینکه خیلی به جامعه ادب و هنر علاقه داشتم و می­خواستم سرانه مطالعاتی را برای اردوی تیم ملی و رکوردشکنی آماده کنم از آگهی صفحه اول تا آگهی صفحه آخر خواندم. و یا علی گفتیم و عشق آغاز شد و سعی را به این گذاشتیم تا مجله را دنبال کنیم.
خوشبختانه از این تاریخ مثل جمله گوهربار (حالا که نوبت به اولیا رسید آسمان تپید) ماهنامه رشد ناخالص ملی­اش بالا رفت و به چند ماهنامه تنزل پیدا کرد.
دوستان گرامی شما که منش رفتاری خود (البته در ماهنامه) را بر نامه امام (ره) به هنرمندان گذاشته­اید فراموش نکنید که آن پیر جوان ره عشق طبق نقلی به بعضی از دوستان همفکر می­گویند (نقل به مضمون) شماها عرضه اداره یک نانوایی را هم ندارید (انتخاب نانوایی مربوطه بر عهده خودتان باشد) عزیز دل برادر الان که این سطور را سیاه می­کنم 30/2/85 است و گاهنامه سوره سال 85 توزیع نشده است و آنقدر به این کیوسک­های محل کارمان گفتم سوره نیامد می­ترسم اینها خیال کنند که ما منتظر سوره یکصدوپانزدهمی هستيم برادران این بدقولی در عمل که متأسفانه در کشور ما هم توسعه پیدا کرده است (البته ضریب معکوس دارد اخلاق بالا، بدقولی­ كمتر و برعکس)
از نظر بنده سه زاویه دارد: یک سرخوردگی مخاطب و دنبال نکردن مجله توسط او، دو، خالی کردن عرصه برای دیگران که الحق و الانصاف خوب هم کار می­کنند و منظم مزد زحماتشان را هم در جامعه می­گیرند 3- تضییع حقوق مشترکان که پول دوازده شماره می­دهند ولی کمتر می­گیرند (البته خوشبختانه بنده مشترک نیستم یک موقع خیال نکنید به خاطر ریال­های مربوطه است) و هر کدام اینها به شاخه­های دیگر تبدیل می­شود
هم محفلی­های عزیز (البته امیدوارم این چنین باشد و ما را فراموش نکنید هم در ثواب هم در کباب) متأسفانه این بی­نظمی و بلبشوی در بیشتر مراسمات این طرز تفکر وجود عینی دارد چقدر هم خوب است سریعاً مقدسش می­کنند و می­گویند هئیتی کار کنیم. قربانت هئیت به علت شرکت در مراسم عزاداری تعطیل است؟!
یک نکته هم خارج از قول و عمل و فکر بگوییم که رئیس کمیسیون معظم فرهنگی مجلس شورای اسلامی جناب دانشمند معظم دکترعماد افروغ در مصاحبه با شما می­گویند: دکترین مهدویّیت چه صیغه­ای است و بعد در راستای دستاوردهای کمیسیون فرهنگی می­گویی: اعتراض کمیسیون فرهنگی به صدا و سیما به عدم پخش سرود خبر ساعت 19 شبکه یک این­هم از داستان ما نسل سومی­ها که نمی­دانیم قسم حضرت عباس را ...
در آخر از زحمات شما دوستان در ایجاد این بی­نظمی که باعث گرفتن ماهی توسط بعضی­ها و در راستاي پر کردن اوقات فراغت است تشکر کامل دارم و می­گوییم به خود گر اگر طبیب بودی سر خود را دوا می­کردی

الحقير حامد رحیم زینالی 30/2/85
---------------------------------------------------------------------------

هوالرحیم

اعضای محترم تحریریه مجلّه سوره، با تقدیم سلام و احترام.
چند روز قبل در روزنامه کیهان گفتگوی خانم «عدالت میرزا» سردبیر روزنامه ملّت از کشور تاجیکستان را خواندم. گفته بود در آنجا علاقه زیادی نسبت به فرهنگ، جامعه مردم و زبان و هنر ایران وجود دارد طوری که وقتی یکی از خواننده­های ایرانی مقیم آمریکا «لیلا فروهر» در آنجا کنسرت داشت مردم از وی سؤالهای زیادی در مورد ایران از جمله مسئله انرژی اتمی پرسیده­اند و او نیز از این برنامه­ها دفاع کرده. چند سال قبل گزارش سفر آقای حسین دهباشی به افغانستان را خواندم. ایشان نیز نوشته بود اصلی­ترین جریان ارتباط فرهنگی و زبانی بین ایران و آنجا از طریق نوارهای موسیقی خوانندگان ایرانی ساکن آمریکاست.
می­خواهیم بپرسیم چرا؟ چرا سازمانهای فرهنگی ما مثل صدا و سیما در این زمینه کاری نمی­کند؟ چرا نشریات ما با فرستادن خبرنگار و هیئت­های فرهنگی از آنجا گزارش تهیه نمی­کند. چرا مقالات و آثار نویسندگان، شعراء و ادبای آنها در نشریات داخلی بسیار کم چاپ می­شود؟ چرا آنها نباید با فرهنگ و هنر اصیل و سالم ما آشنا شوند؟ چرا آنها نباید با افرادی مثل دکتر فاطمه راکعی، طاهر صفارزاده، سیمین دانشور، پوران درخشنده، علیرضا افتخاری، حسام­الدین سراج، شجریان، علیرضا قزوه، راعی، میرباقری، حاتمی­کیا، مهرجویی و درویش آشنا نباشند؟ چرا مراکز و سازمانهای فرهنگی از هیأت­ها و گروههای فرهنگی و هنری آنها برای بازدید از ایران دعوت نمی­کند؟
خود شما در این مورد چه کرده­اید؟ مگر نه اینکه ما همه از یک ریشه هستیم و فرهنگ و زبان ما نیز مشترک است؟

با تشکر از شما- احمدعلی حسینی 21/2/1385
---------------------------------------------------------------------------

با سمه تعالي شانه

سلام و الحمد لاهله و الصلوه علي اهلها
* از خدا كه پنهان نيست از شما چه پنهان عده‌اي تصميم گرفته‌اند هرطوري هست سوره را تعطيل كنند. اين دوستان اتفاقاً در يكي از نهادهاي مقدس انقلابي هم پناه گرفته‌اند و هي براي آقايان پيغام مي‌فرستند كه سوره بايد تعطيل شود و سوره‌اي كه"ما" مي‌خواهيم دربيايد. حيف كه مديران حوزه هنري اجازه نمي‌دهند نامه پراكني‌ها و بولتن‌سازي هاي اين گروه معلوم الحال را منتشر كنيم تا قد و قدرشان مشخص شود. و همين چند خط را هم بعيد نيست كه براي چندمين بار خط بزنند به اين بهانه كه :

* "اي آقا ! صلاح نيست اين سوسه آمدن‌ها را آفتابي كنيم و آفاق نفسانيت حضرات را نشان بدهيم. اصلاً مرّوا كراماً كنيد. اصلاً قالوا سلاماً "

* تيرماه به نيمه نزديك مي‌شود و هنوز شماره فروردين اكثر مجلات حوزه درنيامده است.
[...]
* چه كنند اين مديران مظلوم فرهنگي مملكت با يك مشت بچه حزب‌اللهي پرروي بي‌ادب خودبزرگ بين افراطي؟

* انتشارات سوره مهر در نمايشگاه امسال با دهها جلد كتاب خواندني حضور پيدا كرده بود كه بعضي چاپ اول و بعضي چاپ مجدد بود. فهرستش را در سايت IRICAP.COM ببينيد. از مهمترين هايش مي شود به آثار حسن حسيني، رجعت سرخ ستاره علي معلم، زخم بي بهبود مير شكاك وخاطرات عزت الله شاهي اشاره كرد. تيراژ هيچكدام از اينها به 2500 تا هم نرسيده است و اين يعني مشكل توزيع. و اطلاع رساني و تبليغ و ...

* يار دوازدهم تيم ملي هم كه ... بگذريم.

* يك جمله از انتهاي گفت‌وگوي شماره قبل با آقاي همايونفر افتاده بود:
* " فشارهاي مختلف، مرتضي را از پا درآورد. هفته‌هاي اول سال دو سفر به فكه رفت و در سفر دوم شهيد شد. "

* يكي از دوستان كه به كابل رفته بود زنگ زد كه: "‌الحمد لله در كابل سوره پيدا مي‌شود ( قابل توجه دوستاني كه در تهران به دنبال سوره مي‌گردند و نمي‌يابند) به قيمت 20 "افغاني"!

راجع به افغانستان مفصل كار كرده‌ايم. و راجع به عراق. منتظر باشيد تا مشكلات مالي چاپ و توزيع حل شود. يكي دو ويژه‌نامه ديگر هم آماده داريم. به شرح ايضاً.

يكي از دوستان سوره زنگ زده بود كه من مشترك شده ام، آن هم نه يكي ، كه چهار تا ولي هنوز برايم نفرستاده ايد. دلداري داديم كه ان شاء الله مي فرستند و مي رسد. گفت : " آخر من اشتراك سوره را بعنوان كادوي تولد براي دوستانم گرفته بودم. الآن دو هفته از سالگرد تولدشان گذشته است‌!

اين هم حكايتي است.